Działalność gospodarcza a psychologia – kim jest przedsiębiorca?

Stworzenie własnej firmy, czyli zbudowanie pewnego fundamentu, który będzie przynosił zyski, a także będzie miejscem zatrudnienia innych ludzi wymaga... no właśnie, czego? Sukces rynkowy i efektywność zależą w dużej mierze nie od ilości zgromadzonych środków finansowych czy wielkości wynajmowanego biura, ale od sposobu zarządzania, podejścia i charakteru. Dzięki temu albo stawisz czoła nie rozpieszczającej nas sytuacji gospodarczej, albo poniesiesz klęskę.

Formalnie mianem przedsiębiorcy określa się podmiot prowadzący we własnym imieniu działalność gospodarczą lub wspólnika spółki cywilnej w zakresie wykonywanej działalności. Nieformalnie przedsiębiorcą jest ten, kto, krótko mówiąc, „radzi" sobie na rynku i sprawnie porusza się po gospodarczym polu minowym. Idealny przedsiębiorca to osoba kreatywna, ambitna, a przede wszystkim inteligentna. Nie bojąca się podejmowania ryzyka i wychodzenia z inicjatywą. Taka, która kieruje się rozsądkiem, dostrzega realizm sytuacji i potrafi szybko, a przy tym trafnie podejmować decyzje. Istotne są również samodyscyplina, wytrwałość, zdolności organizacyjne i przywódcze. Dobry przedsiębiorca musi wierzyć nie tylko we własne możliwości, ale również w to, że odniesie sukces na wyznaczonym przez siebie polu. Istotna jest również umiejętność łatwej i sprawnej manipulacji – słowem, tonem głosu, gestem i mimiką. Niekonsekwencja w działaniu, bojaźliwość czy brak samokontroli to główne przeszkody na drodze do efektywnego prowadzenia
własnej działalności gospodarczej.

Osoba, która pragnie nazywać siebie przedsiębiorcą musi jednak pamiętać, że własna firma to również ogromne ryzyko i odpowiedzialność – należy być przygotowanym na każdą okoliczność. Można się teraz zastanawiać, dlaczego, pośród tak wielu cech osobowości, nie została wspomniana wiedza ekonomiczna. Osoba prowadząca firmę teoretycznie powinna mieć pojęcie o formalnych zasadach, regulacjach prawnych czy kwestiach czysto branżowych. Czasami wystarczy jednak tzw. wyczucie, intuicja, impuls do działania. Należy jednak pamiętać, że pasja i inteligencja nie zastąpią profesjonalizmu oraz kompetencji.

Zachowania przedsiębiorcze to nic innego jak umiejętności, potrzebne do osiągnięcia sukcesu z własną firmą. Ich kształtowanie i nauka nie jest jednak prosta, wymaga ogromnej motywacji, chęci do działania i znajomości podstaw branży. Przedsiębiorczość to w końcu nie tylko wiedza, ale w dużej mierze praktyka i doświadczenie. Zachowania przedsiębiorcze związane są zarówno z dziedziną ekonomii, jak również ściśle łączą się z psychologią, prawem i zarządzaniem. Muszą być zgodne z normami etycznymi i moralnymi oraz adekwatne do obowiązujących przepisów i regulacji prawnych. O ile z ambicją czy kreatywnością trzeba się urodzić, o tyle np. dobrej organizacji czy przepisów formalno-prawnych można się wyuczyć.

Przedsiębiorczość to psychologia – ciągła praca z samym sobą, ale i z drugim człowiekiem. Przedsiębiorca ma niełatwe zadanie balansowania między swoim doświadczeniem ekonomicznym, a tym życiowym. I aby znajdować optymalne rozwiązania potrzebne są pewne cechy charakteru, umiejętności czy osobowość, które w odpowiednich kombinacjach dają większe możliwości na osiągnięcie sukcesu i realizację założonych celów. Ale na pytanie czy będziesz dobrym przedsiębiorcą, odnoszącym sukcesy i gromadzącym ponadprzeciętne zyski, musisz odpowiedzieć sobie sam – każdy z nas jest świadomy swoich mocnych i słabych stron, zdolności czy ograniczeń.

[

]( http://www.e-harmonogram.pl/ )